Έλεγχος της σκέψης και γιόγκα

Κάποτε διάβασα σε ένα βιβλίο πως οι σκέψεις δεν τροφοδοτούνται
αυτόματα, εμείς τις ανακυκλώνουμε και τις αναζοπυρώνουμε.

Δυσκολεύτηκα να το πιστέψω και δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία...
μετά απο καιρό ταλαιπωρούσα τον εαυτό μου με ένα θέμα που
με βασάνιζε και δεν έβρισκα λύση....Έτσι αποφάσισα να
πειραματιστώ. Έβαλα στο νου το φλέγων θέμα και προσπάθησα
μόλις ερχότανε στο μυαλό να μην επεξεργάζομαι τις σχετικές
σκέψεις, δεν τις εμπόδιζα, ούτε τις τροφοδοτούσα
(δεν αναρωτιόμουνα πως, γιατί και ότιδήποτε αφορούσε το
συγκεκριμένο θέμα)...μετά απο λίγες μέρες το πείραμα είχε αποτέλεσμα.
Σταμάτησα να σκέφτομαι έντονα το ίδιο πρόβλημα και το αντιμετώπισα
με πρωτόγνωρη διαύγεια.

Αν είσαι γυναίκα προφανώς θα το αμφισβητήσεις, γιατί είμαστε απο
την φύση μας υπεραναλυτικά άτομα, αν είσαι άντρας θα το βρείς
μάλλον ανούσιο πείραμα γιατί δεν αναλύεις σχεδόν ποτέ,
έτσι δεν βρίσκεις καμμιά χρησιμότητα.

Παρόλα ταύτα, πιστεύω πως είναι εξαιρετικά χρήσιμο να μπορούμε
να ελέγχουμε τις σκέψεις μας. Θέλει πρακτική φυσικά, αλλά μας σώζει
απο ανώφελο χάσιμο χρόνου και φαιάς ουσίας. Αν το συνδυάσουμε δε,
με την προσπάθεια να συγκεντρωνόμαστε στο τώρα, κι όχι στις αρνητικες
εμπειρίες του χθές ή το άγχος για το άυριο, θα νιώσουμε πολύ πιο
(under control) ικανοποιημένοι που εμείς ελέγχουμε τον εαυτό μας
κι όχι άλλοι άνθρωποι, η κοινωνία, ή συνήθεια.
Η εποχή που ζούμε, με τις δύσκολες και έντονες αλλαγές το επιβάλλει.
Όταν αφήνουμε τις επίμονες σκέψεις και το άγχος για το μέλλον να μας
καταβάλλει βιώνουμε την κάθε μέρα με μεγαλύτερη δυσκολία, και εν τέλει
δεν καταφέρνουμε τίποτα παραπάνω απο το να καταβάλλουμε τον
εαυτό μας ψυχικά και σωματικά.

Ένας τρόπος να καταφέρουμε τον έλεγχο της σκέψης μας και την
συγκέντρωση στο τώρα, είναι μέσω της πρακτικής της γιόγκα.
Απλά και αβιαστα με υπομονή, δίχως ιδιαίτερη προσπάθεια,
κάνουμε τις άσανες και ο αυτοέλεγχος θα έρθει σιγά σιγά.

Ελέγχοντας την αναπνοή, ηρεμούμε τον νου, συντονίζοντας την αναπνοή
με την λεπτομερή τοποθέτηση του σώματος γυμνάζουμε το σώμα
και ταυτόχρονα ελέγχουμε κάθε μέρος του. Μετά απο λίγο καιρό,
ίσως και ένα μήνα, καθώς κάνουμε γιόγκα νιώθουμε να επικεντρωνόμαστε
στο τώρα, δίχως άλλη σκέψη.

Τι ακριβώς ισχυρίζομαι?
Πως συχνά πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό, ή διογκώνουμε τα υπάρχοντα
προβλήματα μας με επιπλέον βάρος, πως μπορούμε με λίγη προσπάθεια να
διασκεδάζουμε περισσότερο την κάθε στιγμή που ζούμε.

Δεν ισχυρίζομαι πως η γιόγκα κάνει θαύματα, ούτε πως είναι ψυχοθεραπεία.
Μπορεί όμως να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα της ζωής μας
αν επενδύσουμε λιγάκι στον εαυτό μας.