....το πόδι πίσω απο το αυτί ....

Τελευταία στην Ελλάδα αφότου η γιόγκα έχει γίνει "της μόδας"
κυκλοφορούν πολλές φωτογραφίες και ιστοσελίδες στο διαδύκτιο,
 προωθώντας της την ως "ακροβατικά",  θα ήθελα απλά να εκφράσω
 την άποψη μου σχετικά με το θέμα.

ΔΕΝ κάνουμε γιόγκα για να καταφέρουμε να φέρουμε το πόδι
πίσω απο το αυτί  (κοινώς ακροβατικά),  ούτε κάνουμε γιόγκα
για να το λέμε στις φίλες μας και να ζηλεύουν γιατι είμαστε ψωνια
 D.O.C. (τα καλύτερα κρασιά στην Ιταλία έχουν την
επιγραφή Di Origine Controllata). Επιλέγουμε να κάνουμε γιόγκα
γιατί έχουμε προφανώς αντιληφθεί πως κάτι παει στραβά με
το σώμα μας, κάτι μας πονάει, νιώθουμε αγύμναστοι κι έχουμε
 "πονάκια" στη μέση, στον αυχένα, στην πλάτη...

Το σώμα είναι πιο ΣΟΦΟ απο ότι έχουμε ποτέ συλλογιστεί!!!
Δίνει πάντοτε ενδείξεις, μας ειδοποιεί πως κάτι έχει αλλάξει,
μας ζητάει να ρίξουμε μια ματιά στο σύμπτωμα πριν γίνει πρόβλημα,
τώρα το πως εμείς αντιδρούμε είναι άλλο θέμα. Αν αγνοήσουμε την
 ένδειξη κόπωσης ή πόνου, το πρόβλημα θα προχωρήσει
κι αντί για πρόληψη πάμε στο στάδιο της θεραπείας.
Γιατί όμως να φτάσουμε εκεί εφόσον έχουμε αντιληφθεί οτι κάτι
δεν πάει καλά?

'Ενας δεύτερος λόγος για τον οποίο κάνουμε γιόγκα είναι για
την εξέλιξη του εαυτού μας, του πνεύματος μας. Όπως εξάλλου
λέγανε οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι, "νους υγειής εν σώματι υγιές",
αν το σώμα μας έχει το χάλι του, το πνεύμα δεν είναι εκεί όπου
πρέπει να είναι. Δεν είμαστε φτιαγμένοι να μείνουμε για ολόκληρη
τη ζωή μας στο ίδιο πνευματικό επίπεδο, οφείλουμε να εξελισσόμαστε
να προοδεύουμε, για την ακρίβεια καθώς το σώμα γερνάει το πνεύμα έχει
την δυνατότητα να ωριμάζει και να αποκτά συνείδηση κάθε μέρα και πιο
 πολύ, να ξεπερνά τα μπλοκαρίσματα που είχε όταν ήταν νεαρό και αρχίζει
να "ανοίγεται" σε έναν άλλο κόσμο πιο πολύχρωμο, πιο πραγματικό,
πιο βαθύ!

...και το καλύτερο είναι πως ο δεύτερος λόγος για τον οποίο κάνουμε γιόγκα
δεν είναι λόγος για τους μαθητές αλλά απλά συνέπεια, αν ξεκινήσεις
γιόγκα κι αφεθείς στη φιλοσοφία και πρακτική της, δεν χρειάζεται να
αναζητήσεις την εξέλιξη και να προσπαθήσεις καθόλου, η εξέλιξη του
πνέυματος θα έρθει απο μόνη της δίχως ο μαθητής να το επιδιώξει,
 και θα εκπλαγείς απο αυτά που θα δεις, θα αλλάξεις προς το καλύτερο,
 θα αγχώνεσαι λιγότερο, θα αρχίσεις να νιώθεις ότι το σώμα σου
σου ανήκει και είναι ένα με το πνεύμα σου, θα ξεκινήσεις να τρως
καλύτερα, να σκέφτεσαι λιγότερο (αναφέρομαι στις ακούσιες σκέψεις),
θα ελέγχεις τα θέλω σου περισσότερο, θα αγαπάς με όλη σου την καρδιά,
θα γίνεις αυτό που πάντα ήθελες....

Δηλαδή η γιόγκα κάνει θαύματα???? ΝΑΙ, κάνει, αν την αφήσεις να σε αγγίξει...