Μου αρέσει πολύ το φαγητό, τι να κάνω δεν τα καταφέρνω στα ψέμματα...
Όμως τους τελευταίους μήνες έχω μια εμμονή...αναρωτιέμαι συχνά
αν είναι νορμάλ για έναν δραστήριο άνθρωπο, να αποφασίζει να
φάει για να νιώσει ευχαρίστηση. Επίσης ενώ απέχω (πολύ) απο το
ανορεξικό μοντέλο γυναίκας αναρωτιέμαι όταν τρώω,
αν όντως θέλω να φάω ή το κάνω για κάποιον άλλον λόγο,
άλλοτε σταματάω, άλλοτε αγνοώ την περαστική μου σκέψη.
Διαβάζοντας το επόμενο άρθρο κατάλαβα..πως ίσως απλά κάνω πολύ γιόγκα....
«Τρώμε για να ζούμε» και όχι “Ζούμε για να τρώμε”..
http://www.yogaonline.gr/askview.asp?page=13
Όμως τους τελευταίους μήνες έχω μια εμμονή...αναρωτιέμαι συχνά
αν είναι νορμάλ για έναν δραστήριο άνθρωπο, να αποφασίζει να
φάει για να νιώσει ευχαρίστηση. Επίσης ενώ απέχω (πολύ) απο το
ανορεξικό μοντέλο γυναίκας αναρωτιέμαι όταν τρώω,
αν όντως θέλω να φάω ή το κάνω για κάποιον άλλον λόγο,
άλλοτε σταματάω, άλλοτε αγνοώ την περαστική μου σκέψη.
Διαβάζοντας το επόμενο άρθρο κατάλαβα..πως ίσως απλά κάνω πολύ γιόγκα....
«Τρώμε για να ζούμε» και όχι “Ζούμε για να τρώμε”..
http://www.yogaonline.gr/askview.asp?page=13
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου